Arjan en Aartje Paas zijn sinds 2011 werkzaam als pilotengezin voor Mission Aviation Fellowship (MAF). Met hun gezin wonen en werken zij in Monrovia, Liberia (photo by LuAnne Cadd).

zondag 17 februari 2019

Kledingverkoop voorjaar 2019!


dinsdag 30 oktober 2018

Nieuwsbrief oktober 2018

"In 2019 hopen we aan de slag te gaan bij MAF in Papoea New Guinea..."


In deze nieuwsbrief alles over onze belevenissen van de afgelopen maanden en de toekomstplannen.




zaterdag 15 september 2018

Kledingverkoop najaar 2018


donderdag 21 december 2017

Nieuwsbrief december 2017

"Gemiddeld is er in Liberia 1 arts per 70.000 mensen beschikbaar"


In deze nieuwsbrief vertellen we over de verschillende passagiers van Arjan en de bijdrage die MAF mag leveren aan het verbeteren van de broze gezondheidszorg in Liberia.


maandag 17 juli 2017

Going the extra mile

Ze hadden een geweldig goede tijd gehad in Pleebo, Maryland. Het onderwijzen en opbouwen van een groot aantal vrouwen in deze plaats kreeg een vervolg en er werd een begin gemaakt met een nieuw programma om ongeletterde vrouwen te leren lezen en schrijven. Op vrijdagochtend kwam het team van Equip2Serve (E2S) enthousiast bij mij aan boord om terug te vliegen naar Monrovia, vanwaar ze twee dagen later zouden terugkeren naar de VS. De vlucht naar Monrovia was prima: bewolkt maar geen grote onweersstormen of zware regenval.

Diezelfde avond krijgen we een telefoontje van Trudy, een van de teamleden van E2S. Lichtelijk in paniek vertelt ze haar probleem. Haar vaccinatieboekje (het gele boekje) is uit haar tas gevallen en achtergebleven in Pleebo. Dit boekje heeft ze nodig om Liberia te verlaten (en om een ander land weer binnen te komen). Ze weet dat de volgende geplande vlucht naar Maryland pas op maandag is, maar zondag vertrekt haar vliegtuig uit Liberia.... Kan MAF misschien helpen?

De meeste zaterdagen vliegen we niet. Alleen als het nodig is of als iemand het vliegtuig 'chartered' vliegen we ook op zaterdag, maar dat komt niet zo heel vaak voor. Deze zaterdag staat er echter een vlucht gepland en ook nog naar een plaats wat relatief dichtbij Maryland ligt. We besluiten om op de terugweg een beetje om te vliegen om het gele boekje op te kunnen halen.

Het weer zit niet echt mee op zaterdag. Het is grijs en bewolkt als we uit Monrovia vertrekken. Op weg naar Harper in Maryland moet ik slecht weer ontwijken. De wolken zijn donkergrijs en als ik later door het wolkendek gedaald ben, is het niet veel beter onder de wolken: nat en grijs. Ik land in Harper, neem het gele boekje in ontvangst, en vertrek vol goede moed richting Monrovia. Helaas is de situatie in Monrovia niet meer zoals toen ik vertrok. Het weer in Monrovia is te slecht om te landen en het internationale vliegveld is gesloten vanwege werkzaamheden. Veel brandstof reserve heb ik niet meer en halverwege moet ik besluiten om uit te wijken naar een ander vliegveld om te wachten op beter weer en om extra brandstof te krijgen. Een paar uur later lijkt het weer in Monrovia iets beter en vertrek ik met volle tanks voor een nieuwe poging om thuis te komen. Na heel wat zigzaggen, regen en turbulentie land ik tegen vijfen in Monrovia.


Vliegen in deze omstandigheden is niet altijd plezierig. Het is een continue beoordelen van de situatie en een besluiten om door te gaan, om te vliegen of terug te keren. Je wilt altijd een aantal opties open houden en veilig vliegen, ook wil je graag de passagiers helpen en hen op hun bestemming krijgen. Gebrek aan goede weersvoorspellingen en actuele weersinformatie maken het er niet makkelijker op. Maar juist deze omstandigheden maken de wegen onbegaanbaar en het werk van MAF in Liberia noodzakelijk.

Na aankomst in Monrovia dank ik God voor zijn bescherming en leiding. We zijn goed opgeleid en getraind, maar nog steeds hebben we Hem nodig bij alles wat we doen.

Op weg van het vliegveld naar huis, lever ik het gele boekje af bij Trudy. De dank van Trudy en de rest van E2S team was/ is groot.
   

zondag 30 april 2017

Eerste landing sinds 1989





Eerste landing op de Cestos landingsbaan sinds 1989. Door de burgeroorlog is de baan in onbruik geraakt. MAF heeft ervoor gezorgd dat de landingsbaan nu weer gebruikt kan worden. 6 uur rijden, op een grotendeels onverharde weg, in het droge seizoen. Nog veel langer of zelfs onmogelijk in het natte seizoen. Nu in het vliegtuig alleen maar 35 minuten. Wat een verschil kan dat maken voor mensen die medische hulp nodig hebben, voor vrouwen die complicaties hebben tijdens hun zwangerschap en bevalling, en voor organisaties die hulp bieden aan de allerarmsten in dit onderontwikkelde gebied in Liberia.

vrijdag 30 december 2016

Winkelen in Liberia


Over het algemeen is het lastig om dingen te krijgen in Liberia. Bijna alle producten worden ingevoerd vanuit het buitenland en we eten dan ook regelmatig dingen die in Europa zijn geproduceerd. Nadeel van dit systeem is het prijskaartje wat er aan hangt. Neem bijvoorbeeld een pakje 'echt boter' van nederlandse bodem: in Nederland kost een pakje 1.69 euro (volgens ah.nl), hier in Liberia betalen wij zo'n 3 euro voor dezelfde boter. De meeste artikelen zijn dubbel of zelfs drie keer zo duur als in Nederland.


'Echt boter': dubbel zo duur in Liberia



Sinds kort kunnen we af en toe lokale eieren kopen, maar zelfs verse melk is nog niet te krijgen. Dat is een heel verschil met andere landen in Afrika, waar juist vrij veel zuivel wordt geproduceerd. Hier zijn echter weinig boeren. Qua groente en fruit hebben op het moment wat meer keuze, maar straks in het regenseizoen is het óf bananen óf bevroren aardbeien uit België.



In de spits worden er veel producten tussen het verkeer aangeboden



Ook goede meubels zijn hier lastig te vinden. Toen MAF dit programma startte, heeft ze daarom een aantal containers met meubels vanuit Nederland ingevoerd. De banken die lokaal worden gemaakt, zijn vaak een combinatie van pimpelpaars en oranje leer en dus zijn wij extra blij met onze Ikea banken.



Vorig jaar heeft Arjan zelf een bank gemaakt voor onze veranda.



Met de komst van Matteo hadden we wat kindermeubilair nodig en bij gebrek aan een Ikea, is Arjan zelf aan de slag gegaan. Hieronder het resultaat van zijn timmerwerkzaamheden.



Het ledikantje (in actie)...


Kinderstoel a la Stokke


De box (een rariteit in de rest van de wereld)


Op het moment zijn Arjan en zijn vader een speeltoestel aan het maken van lokaal steigerhout. Hoewel het nog niet klaar is, wordt er al graag gebruik van gemaakt.