Arjan en Aartje Paas zijn sinds 2011 werkzaam als pilotengezin voor Mission Aviation Fellowship (MAF). Met hun gezin wonen en werken zij in Goroka, Papua New Guinea. Eerder dienden zij voor MAF in Australie, Oeganda, Zuid-Soedan en Liberia.

woensdag 12 augustus 2015

Overtocht Oeganda - Liberia

Eindelijk is het dan zover! Morgen hopen Arjan, en zijn collega Emil, aan de overtocht om het MAF vliegtuig vanuit Oeganda naar Liberia te brengen. We hebben hier allemaal lang naar uitgekeken en zijn zo dankbaar dat het vliegtuig hier d.v. maandag zal zijn!

Eerst moet echter de lange tocht van 5605 kilomter afgelegd worden. De planning is om dit in vijf dagen te doen, waarbij er per dag zo'n vier uur wordt gevlogen. Dit geeft de tijd om te tanken en alles te regelen met de ambtenaren op grond voor de volgende dag. Maandag hopen ze rond 13.00 uur (15.00 uur nederlandse tijd) aan te komen in de hoofdstad van Liberia, Monrovia.


Dit is de route die Arjan en Emil hopen te vliegen:



Dag 1:
Kajjansi-Entebbe-Kisangani (East Democratic Republic of Congo (EDRC))

Dag 2:
Kisangani-Brazzaville (Congo)

Dag 3:
Brazzaville-Yaounde (Kameroen)

Dag 4:
Yaounde-Accra (Ghana)

Dag 5:
Accra-Monrovia


Afgelopen zaterdag zijn Arjan en Emil al naar Oeganda gevlogen. Emil moest een examen afleggen en Arjan heeft nog een check vlucht gedaan. Vandaag is het laatste onderhoud gedaan, de spullen ingeladen en al het papierwerk afgerond. Nu is het vliegtuig dan echt klaar om te vertrekken.





Een lange tocht dus en, hoewel het allemaal goed geregeld is, kan er zoveel gebeuren. 

Bidt u mee voor een veilige overtocht?






dinsdag 5 mei 2015

Medevacs



Medevac is een afkorting van Medische Evacuatie. Dat is een van de dingen die MAF doet. In de meeste landen waar MAF werkt is het gezondheidssysteem niet of nauwelijks ontwikkeld. Mensen die daar ziek worden, kunnen vaak niet even naar de dokter of de apotheek om iets te krijgen om beter te worden. Zeker als er iets ergs aan de hand is, als iemand bij een auto ongeluk betrokken is bijvoorbeeld, kan het slachtoffer niet even naar de eerste-hulp gebracht worden.

Meestal is er in de hoofdstad wel een redelijk ziekenhuis te vinden, maar daar heenrijden over een zand/modder weg vol met gaten is geen pretje. Stel je voor dat je een ongeluk krijgt met de auto en er wordt vermoedt dat je schade aan je wervelkolom hebt, en er wordt vervolgens tegen je gezegd dat het dichtsbijzijnde ziekenhuis tien uur rijden is, de weg daar naar toe erg slecht is, en dat er mogelijk rebellen of bandieten de weg in de gaten houden....

MAF biedt in zulke situaties hulp door ambulancevluchten aan te bieden: Medevacs. De patient kan relatief comfortabel en in een korte tijd naar (goede) medische hulp gebracht worden. Met deze vluchten heeft MAF al veel levens gered.

Natuurlijk worden we ook getraind in het gebruik van onze Medevac hulpmiddelen. Hier oefenen we met de 'vacuum stretcher'

In de afgelopen maanden heb ik drie Medevacs gevlogen. De eerste was in Oeganda en twee andere een paar weken later in Zuid-Soedan.

In Oeganda ging het om een meisje die een zware hersenschudding had opgelopen. De dokters waren bang voor schade aan de wervelkolom en wilden foto’s laten maken om zekerheid te krijgen. Het meisje was een scholier van een internationale school en was zo’n vijf uur rijden vanaf Kampala op een studiereis. Een van de begeleiders was de vrouw van onze IT manager bij MAF Oeganda. Zij had dus direct contact met MAF en heeft de Medevac voor dit meisje georganiseerd. Teruggaan in een auto naar Kampala was geen optie. Hoewel het wegennetwerk in Oeganda verbeterd, is het nog lang niet goed. Veel wegen hebben meer gaten dan wegdek. Ook houden ze in Oeganda van verkeersdrempels. Dus als er een nieuwe weg wordt aangelegd, ligt deze al gauw vol met verkeersdrempels. Daarbij wordt niet gekeken naar een gladde overgang van drempel naar weg. Het is vaak al geen pretje om over deze wegen te gaan als je gezond bent, dus zeker niet als er een vermoeden is dat je wervelkolom beschadigd is.

Samen met een collega heb ik het vliegtuig voorbereid en na een uur vliegen waren op onze plaats van bestemming. De landingsbaan was nieuw voor ons allebei, maar na een inspectie vanuit de lucht konden we een veilige en goede landing maken. Een ‘ambulance’ stond al te wachten bij de strip. Twee dokters, die met ons mee waren gevlogen vanuit Kampala, onderzochten de patient en daarna werd het meisje voorzichting vanaf een brancard op de brancard in het vliegtuig gedragen. Nadat we er zeker van waren dat het meisje comfortabel lag en niet van de brancard zou kunnen vallen, vertrokken we richting Kampala. Gelukkig was het niet erg turbulent en was de landing in Kajjansi (onze basis bij Kampala) zacht. Ook in Kajjansi stond een ambulance te wachten en werd het meisje snel naar een ziekenhuis gebracht. Achteraf bleek alles mee te vallen en konden de doktoren geen schade ontdekken aan haar wervelkolom. 

Terwijl de dokters de patiente onderzoeken, maak ik alles klaar voor de terugreis. Mensen stromen toe van alle kanten.

De patiente ligt op de brancard in het vliegtuig. Nu nog van deze brancard naar onze brancard.

In Kajjansi wacht de ambulance ons al op. Na onderzoek in het ziekenhuis bleek de schade gelukkig mee te vallen.
Deze Medevac was goed georganiseerd en de patient werd met zorg behandeld. Dat het ook anders kan merkte ik een paar weken later in Zuid-Soedan.

MAF Zuid-Soedan kreeg een oproep om een vrouw, die betrokken was bij een auto-ongeluk, te evacueren naar een ziekenhuis in Juba. Zoals vaak het geval in derde-wereld landen zijn dokters niet of nauwelijks beschikbaar, en de informatie die je over de patient krijgt (wat de verwondingen zijn, etc) is beperkt en niet juist. Er was ons verteld dat de vrouw niet meer kon lopen. Bij aankomst bleek de vrouw rechtop in een auto te zitten en wilden ze haar naar het vliegtuig laten strompelen met wat ondersteuning. Dit kan erg gevaarlijk zijn en ervoor zorgen dat ze voorgoed verlamd raakt. Gelukkig konden wij de mensen net op tijd tegenhouden. We hebben een brancard op de grond gelegd bij de auto en ervoor gezorgd dat de vrouw voorzichtig daarop werd gelegd. Dan moet je zelfs bij het vervoer van en naar het vliegtuig ervoor zorgen dat iedereen samenwerkt en zo voorzichtig mogelijk doet met de patient. In deze situaties wil men vaak snel de brancard in het vliegtuig hebben, maar snel is vaak niet het beste voor de patient.

De vrouw ligt stevig op de vacuum stretcher, hoewel het behoorlijk pijnlijk was om haar daarop te krijgen. Hier zuigen we de lucht uit de stretcher.

In de juist positie manoevreren en dan zorgen dat de brancard goed op zijn plaats blijft liggen.

In Juba vanuit het vliegtuig naar de brancard van de ambulance.

Ik vind het mooi om deze vluchten te doen. De reden is niet zo mooi natuurlijk, maar het is mooi om mensen te kunnen helpen die anders geen hoop op genezing of overleven hebben. Zo kunnen we laten zien dat we ook om hen geven. Bovenal kunnen we hen laten zien dat God om hen geeft. In ons gebed voor de vlucht getuigen we dan ook van God’s goedheid en liefde.
 
Vliegen is duur en Medevacs zouden onbetaalbaar zijn voor de meeste mensen. Daarom worden deze Medevacs zwaar gesubsidieerd door MAF. Het geld voor onder andere deze vluchten komt bij donateurs vandaan, dus iedere sponsor/ donateur maakt deze Medevacs mogelijk. Namens de patienten hartelijk bedankt voor uw/ jouw steun.

zaterdag 4 april 2015

Een van onze partners

Inmiddels zitten we al weer ruim zes weken in Zuid Soedan. Arjan is bijna iedere dag aan het vliegen. Aartje geeft thuisscholing aan Rachel. Rachel volgt dus de thuisscholing bij Aartje. Thamar gaat iedere dag naar de pas gestarte internationale school op de compound. Ethan gaat elke morgen ook naar school. Voor de rest vermaken de kinderen (en pappa en mamma ook) zich prima op de compound. Er zijn zo'n 10 andere kinderen om mee te spelen. Het is de laatste weken erg warm geweest (40+ graden), maar gelukkig koelt het nu af en toe af vanwege een regenbui. Dat heb je af en toe wel nodig om lekker te kunnen slapen.

We zijn met kerst en oud en nieuw in Kampala (Uganda) geweest. In januari heeft Arjan een aanvullende training gedaan op de caravan (glass cockpit) en heeft voor MAF Uganda gevlogen. In die tijd hebben we het papierwerk gedaan voor het omzetten van Arjan's brevet en de benodigde werkvergunning en visa voor het werk in Zuid Soedan.

MAF vliegt in Zuid Soedan voor ruim 130 zendings- en hulporganisaties. We noemen die organisaties 'partners' binnen MAF. Voor een aantal grote partners vliegen we meerdere keren per week. Medair en Tearfund zijn twee voorbeelden van grote partners van MAF. Andere partners vliegen misschien maar een keer per maand met MAF in Zuid Soedan. Een partner organisatie die MAF hier vliegt is 'In Deed and Truth' (www.indeedandtruth.org). Dit is een kleine organisatie die is opgericht door Sabet en Suzy. Ze werken in Tonj, een stad ruim anderhalf uur vliegen ten westen van Juba. Daar zijn ze jaren geleden begonnen om de lokale bevolking te helpen in hun strijd tegen hongersnood en een epidemie. Inmiddels hebben ze een kliniek opgericht die zich vooral richt op de hulp aan zwangere vrouwen en kinderen. Ze zijn gedreven door hun liefde voor God/ Jezus en het Evangelie. Door middel van hun kliniek brengen ze het Evangelie over naar de mensen die ze tegenkomen.

(Klik op de foto's om ze te vergroten)

4WD ambulance met In Deed and Truth logo
Dit is het oude ziekenhuis. Het hokje rechts is de bevallingsruimte, de ruimte links is de ziekenzaal, en in het gebouw op de achtergrond houden de verplegers en dokters spreekuur en bevindt zich de apotheek.
De spreekkamers van de dokters en verpleegkundigen. Veel privacy heb je niet...
Mensen wachten voor de apotheek op hun medicijnen. De Afrikaanse man op de voorgrond is de oprichter van het ziekenhuis. De blanke man is een dokter die op bezoek was namens een organisatie die het ziekenhuis ondersteunt.
De apotheek. Hoewel het er chaotisch uitziet op de foto, was alles goed gedocumenteerd en georganiseerd. Natuurlijk nog lang niet te vergelijken met een gemiddelde Nederlandse apotheek.
De ziekenhuis-dominee. Deze man gaat dagelijks in gesprek met patienten en houdt Bijbelstudies met het personeel.
Gelukkig heeft het ziekhuis geld gekregen voor de bouw van een nieuw gebouw. Dit geeft meer ruimte aan de dokters om patienten te behandelen.

Het is haast niet voor te stellen hoe de dokters hier werken met beperkte middelen. Alles is behelpen. Dan heb je ook nog te maken met hitte en niet al te fris ruikende (en dus waarschijnlijk ook niet al te schone) patienten. Het was goed om te zien dat MAF deze organisatie kan helpen door personeel en materialen te vervoeren. Vervoer over de weg zou te lang duren en te gevaarlijk zijn.